Pewność siebie, nowa praca i przyjaciółki, które rzucą wszystko, kiedy trzeba pomóc. Mogą to zyskać kobiety, które wezmą udział w programie dla ofiar domowej przemocy.

Kobiet, które są maltretowane w domach, przybywa w zastraszającym tempie. Jeszcze w 1999 r. było ich w Polsce ok. 55 tys., w zeszłym - już ponad 91 tys.! Właśnie powstał program, który jak żaden inny wcześniej pomaga im uporządkować życie prywatne i zawodowe. Z badań wynika bowiem, że kobiety, nad którymi znęca się partner, mają zahamowania i większe kłopoty ze znalezieniem pracy niż te panie, którym żyje się spokojniej.

- Program "Praca i godne życie dla kobiet ofiar przemocy" pomaga bezrobotnym paniom, które są na tyle zdeterminowane, by zmienić swoje życie. Nie ma granicy wiekowej czy wymagań związanych z wykształceniem. Mogą w nim wziąć udział także kobiety skazane np. za zabicie partnera, który się nad nimi znęcał. Warsztaty ułatwią im powrót do wolności - opowiada Magda Potocka z Centrum Praw Kobiet w Warszawie, które jest koordynatorem projektu.

Pierwsza grupa już chodzi na warsztaty. Są wśród nich także kobiety z zakładu karnego w Lublińcu, które biorą udział w zajęciach w więzieniu, a czasem przyjeżdżają na nie do Warszawy. Uczą się obsługi komputera i angielskiego. Spotykają się z prawnikami, psychologami, doradcami personalnymi.

- W ciągu kilku dni nabrałam większego doświadczenia w szukaniu pracy niż przez całe życie. Wiem teraz, że jestem dla pracodawcy równorzędnym partnerem, i to działa - przyznaje Zofia, humanistka po czterdziestce.

Zadbana, elegancka warszawianka przez długie lata doświadczała przemocy. Najpierw od męża, potem od szefa, który znęcał się nad nią psychicznie. Wreszcie powiedziała: "dość" i zgłosiła się do Centrum Praw Kobiet. Tam zaproponowano jej udział w programie. - Zdziwiłam się, bo nie miałam pojęcia, że są takie warsztaty. Potem przyszła myśl, że spróbuję - opowiada pani Zofia.

Rzuciła posadę, w której była ofiarą, i zgłosiła się do firmy, w której od zawsze chciała pracować. "Jestem najlepszą kandydatką, musicie mnie przyjąć" - oznajmiła. I przyjęli. Na razie na umowę-zlecenie. - Jak się sprawdzę, to zobaczymy, co będzie dalej - mówi.

Ale nowa praca to niejedyna korzyść pani Zofii. Na spotkaniach grupy wsparcia poznała kobiety, które miały podobne problemy jak ona. Tak się zaprzyjaźniły, że teraz każda jest w stanie wszystko rzucić i pognać na drugi koniec miasta, by pomóc koleżance. - Spotykamy się, wymieniamy doświadczeniami, radzimy. To nam daje siłę, ładuje - przyznaje pani Zofia.

Projekt jest finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL. Kosztuje ponad 2,5 mln zł. Zakończy się w marcu 2008 r.

Wersja do druku